Bergen

China is vaak beschreven als een land dat uit drie trappen bestaat. Er is een lage trap aan de kust en een tussenniveau van dalen en plateaus dat zich uitstrekt van zuid naar noord en noordwest. Tot slot is er het hoge Qinghai-Tibetaans plateau in het westen. Daar bevinden zich veel belangrijke bergketens, te beginnen met de Himalaya, het hoogste gebergte ter wereld, dat de grens vormt tussen Tibet aan de ene kant en Nepal en India aan de andere.

De Qomolangma
De Qomolangma, in het engels sprekende deel van de wereld beter bekend als Mount Everest, is de beroemdste berg in de Volksrepubliek China. De Qomolangma is s’ werelds hoogste top; in 2005 stelden de Chinezen de juiste hoogte vast op 8844,43 m. Hij wordt gezien als de grootste uitdaging voor de bergsporters.
De Himalaya zijn gedurende de laatste 65 miljoen jaar uit het water verrezen. De bergen en het aangrenzende Qinghai-Tibetaans plateau hebben een grote invloed op het klimaat doordat ze luchtstromen onder 4000 meter hoogte blokkeren.

Heilige bergen
Bergen werden vroeger waarschijnlijk als heilig beschouwd omdat men meende dat het pilaren waren die de hemelen ondersteunden. Volgens de tradities van de sjamanen en de taoïsten woonden er veel eeuwenoude wijzen in de afgelegen
berglocaties. Bergen die ervoor zorgden dat men zo oud werd en die verbonden waren met de hemelen werden natuurlijk al gauw als heilig beschouwd. Misschien werd een berg zelfs nog heiliger door zijn afgelegen ligging. Hele bergtekens werden soms gezien als het huis van geesten. Er zijn veel bergen in China die als heilig werden beschouwd. Er bestaan verwijzingen naar de Vijf Toppen (Hua Shan, Tai Shan, Heng Shan, Heng Shan Nan, Song Shan), die taoïstische zouden zijn, en naar de Vier Beroemde bergen (Putuoshan, Wutai Shan, Emei Shan, Jiuhua Shan), die heilig zouden zijn voor bepaalde ‘bodhisattvas’.
Ook andere bergen speelden een belangrijke rol in de geschiedenins van de taoïsten en boeddhisten. Een van de bekendere hiervan is de Kailash in Tibet die boeddhistische, hindoeïstische, jaïnistische pelgrims en Bön-pelgrims aantrok.

Huangshan
Huang Shan, 1864 meter hoog, in de provincie Anhui, is waarschijnlijk de beroemdste bergketen in China. Huang Shan, kreeg in 747 v. Chr. zijn huidige naam als waardering voor de legendarische Gele Keizer en is een van de oudste voorbeelden voor de klassiek Chinese landschapsschilderingen en gedichten. Het gebied, dat bekend staat om zijn verscheidenheid aan biologische soorten, telt 77 toppen boven de 1000 meter en staat sinds 1990 op de lijst van ’s werelds natuurlijke en culturele erfgoederen (UNESCO).

Andere bergketens
Net als de Himalaya vormen de oost-westketens vaak politieke grenzen en bakenen ze klimaatzones af. Het Kunlun-gebergte strekt zich uit van het Pamir gebergte in het westen naar het Sichuan-bekken in het oosten. Het gebergte veelal hoger dan 5000 meter, markeert het noordelijke eind van het Qinghai plateau. De ligging van deze keten is zeer belangrijk voor de noordelijke gelegen oases in Xinjiang omdat hij afwatert op deze steden.
De Tianshan-keten loopt door Xinjiang en verdeelt het in twee grote bekkens. Deze bergen zijn tussen de 3000 en 5000 meter hoog en her en der liggen er tal van dalen die door de Tianshan-gletsjers van water worden voorzien. In deze dalen bevindt zich het politieke hart van Xinjiang. De Altay-bergen in het uiterste noorden maken deel uit van de grens met Kazachstan en Mongolië en de zuidhellingen ervan leveren wat hout.
In Centraal-China vormen de Qingling-bergen met hun hoogte van 2000 tot 3600 meter een belangrijke scheiding tussen het noorden en zuiden van China. Klimatologisch gezien houden de Qingling de kou weg uit het zuiden en de neerslag uit het noorden.