Beijing

Dominicus

 

Met dank aan Dominicus en Inge Jansen voor de teksten bij de provincies.
Dominicus reisgidsen staan voor kwaliteit, betrouwbaarheid en een nieuwsgierige blik op de wereld. Een samenwerking tussen Discover China en Dominicus ligt dan ook voor de hand: onze organisaties hebben eenzelfde doel voor ogen, mensen op een prettige manier kennis laten maken met een voor hen misschien onbekend land. De nieuwe website van Discover China vormt een uitstekend uitgangspunt voor een onvergetelijke bezoek naar China, na een blik op deze site is je reis eigenlijk al begonnen...

Meer lezen uit de Dominicus China? Bestel deze gids hier

Beijing

beijingEen eerste indruk
De noordelijke hoofdstad en daarmee spreekt de naam eigenlijk voor zichzelf. Het is de hoofdstad van de People's Republic of China en de hoofdstad van de bureaucraten. Het hele land gebruikt de Beijing tijd en spreekt het dialect van Beijing. Van hieruit regeert de Communistische Partij over zijn enorme empirium.

De stad wordt doorsneden door grote hoofdstraten die lopen van oost naar west en van noord naar zuid. In de ‘eilandjes’ die zo ontstaan, liggen hutongs: oude wijkjes met een wirwar van straatjes waar oude huizen rond vierkante binnenplaatsen staan. De behuizing is krap en vaak moeten verschillende families keuken en toilet delen. Tijdens warme zomerdagen brengen de mensen de dag zoveel mogelijk buiten door, zittend op bamboestoeltjes voor hun huis. De laatste jaren worden veel van deze – vaak eeuwenoude – wijkjes afgebroken om plaats te maken voor hoge flats. De plaatselijke bevolking is er niet rouwig om. Zij krijgen er een huis met betere faciliteiten voor terug. Net ten oosten van de Verboden Stad loopt het straatje Nanchizi Dajie, toegankelijk via een rode poort. Deze hutong is geheel gerenoveerd, speciaal voor toeristen. Het geheel maakt een wat steriele indruk. Voor ‘echte’ hutongs kunt u beter ronddwalen in de wijkjes rondom de Confuciustempel en de Lamatempel, bij de Klokkentoren en Trommeltoren en in het gebied rondom Qianmen Dajie.

Een groot contrast met deze woonwijken vormen de weids aangelegde stadsgedeelten met cultuurmonumenten en parken uit de keizertijd. De paleizen en parken van de vroegere keizers zijn nu geliefde recreatieplaatsen, waar de inwoners van Beijing graag op hun vrije dag naar toe gaan.

beijing_ping_pongHet verkeer is druk. Voetgangers, fietsers, bussen, taxi’s en auto’s wurmen zich een weg door de chaos. Vooral in het centrum en zeker tijdens spitsuur staat er bijna constant file. Zelfs de bouw van een derde, vierde en vijfde ringweg rondom de stad heeft dit probleem niet kunnen oplossen. De metro is een goede manier om aan de drukte te ontsnappen, hoewel het ook hier tijdens het spitsuur dringen is geblazen. Beijing heeft twee metrolijnen: een circle line die een groot deel van het centrum van de stad ontsluit en een lijn die in een rechte lijn van het westen naar het oosten van de stad loopt. Een derde lijn is in aanbouw. Handige metrohaltes zijn die van Jianguomen (vlak bij de Friendshipstore en de Zijdemarkt), Yonghegong (Lamatempel en Confuciustempel), Gulou (Klokken- en Trommeltoren), Qianmen (Qianmen Dajie), Wangfujing (de grote winkelstraat), Tiananmen Xi en Tiananmen Dong (respectievelijk westelijke en oostelijke zijde van het Plein van de Hemelse Vrede) en Xizhimen (uitvalsbasis voor bestemmingen in het noordwesten van de stad, zoals het Zomerpaleis).


BEZIENSWAARDIGHEDEN
tiananmen_pleinPlein van de Hemelse Vrede

Het Plein van de Hemelse Vrede werd aangelegd in
1651. In die tijd was het een stuk kleiner dan tegenwoordig. In 1958 gaven de communistische leiders namelijk opdracht het plein viermaal zo groot te maken, tot ruim 40 ha (500 m breed, 800 m lang). Hiermee werd het het grootste plein ter wereld. Regelmatig worden hier grote, ceremoniële parades afgenomen. Het plein biedt plaats aan 1 miljoen mensen!

In 1989 kreeg het plein aandacht van de gehele wereld toen hier op 4 juni studentendemonstraties op bloedige wijze werden neergeslagen door het leger(B p. 46-47). De bandensporen van de tanks die toen over het plein denderden zijn inmiddels nauwkeurig weggewist. Nu laten kinderen en volwassenen hier hun kunstig gemaakte vliegers op. Onder grote, gekleurde parasols bieden fotografen hun diensten aan. Chinese en buitenlandse toeristen laten zich fotograferen op het immense plein met op de achtergrond de muren van de Verboden Stad en het portret van Mao. In 1999 onderging het plein een grondige renovatie ter voorbereiding van de 50ste verjaardag van de Volksrepubliek. Op en rond het Plein van de Hemelse Vrede staan verschillende monumenten en grote gebouwen.

Monument voor de Helden van het Volk
Dit monument ter nagedachtenis van de helden van de Chinese revolutie, staat midden op het plein. De
36 m hoge obelisk werd op 1 mei 1958 voltooid.

Op een reliëf worden belangrijke gebeurtenissen uit de revolutie in beeld gebracht. De ene zijde van de 60 ton wegende granieten obelisk draagt een inscriptie in Mao’s eigen handschrift: ‘Eeuwige roem aan de volkshelden’. Op de andere zijde staat een langere tekst van Zhou Enlai, premier van 1954 tot 1976 en een van China’s meest gerespecteerde leiders.

monument_voor_de_helden_van_het_volkMausoleum van Mao Zedong
Het mausoleum werd precies één jaar na Mao’s dood geopend, op
9 september 1977. Het is een ruim 30 m hoog, vierkant gebouw van twee verdiepingen, met een dak gesteund door 44 granieten pilaren. Bij feestelijke gelegenheden is het ’s avonds verlicht.

In de eerste hal staat een wit marmeren standbeeld van Mao (zittend), met als achtergrond een Chinees landschap, geschilderd door de bekende kunstenaar Huang Yongyu. In de aula ligt Mao’s gebalsemde lichaam opgebaard in een kristallen sarcofaag. Over hem heen ligt de vlag van de Volksrepubliek China. Een eindeloos lange, zich langzaam voortbewegende rij van Chinezen en buitenlanders gaat het mausoleum binnen. Vóór het standbeeld van Mao wordt de rij gesplitst en lopen bezoekers van twee kanten langzaam door de aula verder, waarbij een snelle blik op Mao kan worden geworpen. Buiten is een groot aantal stalletjes met Mao-souvenirs.

Hoofdpoort
Deze poort, aan de zuidkant van het Plein van de Hemelse Vrede, werd gebouwd in
1421 tijdens de heerschappij van de Ming-keizer Yongle en was onderdeel van de muur van de Binnenstad. Het is de enige poort daarvan die goed bewaard is gebleven. Deze poort, vroeger een van de belangrijkste van de stad, mocht alleen door de keizer worden gebruikt. Elk jaar op de dag van de winterzonnewende ging de keizer door de Poort van de Middagzon naar de Tempel van de Hemel om daar te bidden voor een goede oogst. De officiële naam van deze poort luidt Poort van de Middagzon (zhe-ngya-ngmén) genoemd.

Grote Hal van het Volk
Aan de westzijde van het Plein van de Hemelse Vrede ligt de Grote Hal van het Volk, voltooid in
1959. In dit enorme gebouw (310 m breed) komt het Nationale Volkscongres (Chinese parlement) bijeen. In de belangrijkste vergaderzaal kunnen 10.000 mensen de vergaderingen bijwonen. Toen president Nixon van de vs in 1972 China bezocht, zaten in de grote banketzaal 5000 personen aan een staatsbanket aan. In de ontvangstzalen worden buitenlandse leiders en voorname personen ontvangen.

Museum van de Chinese Geschiedenis en Revolutie
Aan de oostzijde van het Plein van de Hemelse Vrede liggen het Museum van de Chinese Geschiedenis en het Museum van de Chinese Revolutie, samengebracht in één groot gebouw. Het Museum van de Chinese Geschiedenis omvat de Chinese geschiedenis vanaf prehistorische vondsten (Peking-mens) tot aan de Vier Mei-beweging van
1919. Een groot aantal van de ca. 10.000 voorwerpen (soms kopieën) is afkomstig van musea uit heel China. Het museum werd in 1996 geheel gerenoveerd.

Het Museum van de Chinese Revolutie bezit een uitgebreide collectie met foto’s van alle Chinese revoluties en opstanden vanaf 1919.

In beide musea vinden ook steeds wisselende exposities plaats.

poort_van_de_hemelse_vredePoort van de Hemelse Vrede
Aan de noordzijde van het Plein van de Hemelse Vrede staat de Poort van de Hemelse Vrede, onderdeel van de muur die rond de Verboden Stad loopt. Deze 30 m hoge, rode stenen poort met een dubbel dak van goudgele dakpannen werd in 1417 gebouwd en in 1651 gerestaureerd. De vijf ingangen waren vroeger uitsluitend geopend op feestdagen. Alleen de keizer mocht van de middelste ingang gebruik maken. Boven de middelste ingang hangt een groot portret van Mao Zedong, met leuzen aan beide zijden: ‘Lang leve de volksrepubliek China’ (links) en ‘Lang leve de eenheid van de volkeren van de wereld’. De poort kan worden beklommen voor een mooi uitzicht over het Plein van de Hemelse Vrede.

Meridiaanpoort
Na de Poort van de Hemelse Vrede en de Rechtopstaande Poort (dua-nmén) ligt de Meridiaanpoort (wu-mén, 1420). Deze massieve poort met weer 5 ingangen is de hoofdingang van het keizerlijk paleis (Paleis Museum) of de Verboden Stad. Vanaf deze poort inspecteerde de keizer zijn legers, als deze na geslaagde veldtochten terugkeerden. Tevens kondigde hij hier de kalender van het nieuwe jaar af, hetgeen alleen de keizer mocht doen. Ambtenaren werden hier ceremonieel met zweepslagen gestraft als de keizer ontevreden was over hun functioneren. Keizer Jiajing (15221567) van de Ming-dynastie liet hier in grote woede over de ongehoorzaamheid van zijn ambtenaren eens 134 ambtenaren zo gewelddadig zweepslagen toedienen dat 17 eraan overleden.

Keizerlijk Paleis 
Het keizerlijk paleis van de Ming- en Qing-dynastieën (
13681911) is ook bekend onder de naam Verboden Stad. Het paleis werd zo genoemd, omdat het vroeger voor het gewone volk verboden was het te betreden.

verboden_stadMet de bouw van het paleis was al een begin gemaakt voordat de keizers van de Ming-dynastie hun hoofdstad in Beijing vestigden. Het was vooral onder Yongle (14031424), de derde keizer van deze dynastie, dat het paleis volledig werd herbouwd. Tussen 1406 en 1420 werkten enkele honderdduizenden arbeiders aan de bouw. Tijdens de Qing-dynastie werd het paleis nog enkele malen gerestaureerd en vergroot, met name door keizer Qianlong (17361796). Het complex van het keizerlijk paleis (950 m lang, 750 m breed) wordt omringd door een brede gracht en beschermd door een ruim 10 m hoge muur, met op alle hoeken torens.

Het keizerlijk paleis bestaat uit twee gedeelten. In het eerste gedeelte liggen drie openbare hallen. In het tweede gedeelte drie hoofdpaleizen, enkele kleinere paleizen en de keizerlijke tuinen. Hier woonden de leden van het keizerlijk hof, dat behalve uit de keizer bestond uit zijn hoofdvrouw, bijvrouwen, eunuchen, ministers, hofambtenaren, bedienden, ambachtslieden, kunstenaars en de Keizerlijke Garde. Een keizer mocht 81 (9 x 9) concubines hebben: 72 van gelijke rang, negen van drie verschillende rangen. Het cijfer negen was een geluksgetal en het symbool van hemel en keizer. ­Samen met kleinere gebouwen omvat het complex 9999 kamers. De meeste gebouwen zijn niet meer dan twee verdiepingen hoog. Ertussenin liggen binnenhoven, waarvan de grootte afhankelijk was van de officiële positie der hovelingen. Geen enkel gebouw in Beijing mocht hoger worden dan het keizerlijk paleis.

Niemand mocht zonder speciale toestemming het paleiscomplex betreden. Om te verhinderen dat men onder het complex een tunnel zou graven, was het geheel op meer lagen stenen gebouwd. Bovendien werden aan het begin van de Qing-dynastie alle bomen in het paleis omgehakt, zodat niemand zich daarachter kon verschuilen.

De 24 keizers verlieten het keizerlijk paleis alleen voor speciale gelegenheden. Zij regeerden het land vanaf hun Drakentroon en regelden alle staatszaken vanuit het paleis. Binnen het paleiscomplex bevond zich een onvoorstelbare hoeveelheid kostbaarheden: sieraden, kunstvoorwerpen, schilderijen, voorwerpen van goud, zilver of jade, soms ingelegd met edelstenen. De gebouwen hadden prachtige interieurs.

Na het einde van de keizertijd raakte het keizerlijk paleis in verval. Tijdens de Japanse bezetting van Beijing (19371945) en de daaropvolgende burgeroorlog gingen veel kostbaarheden door plundering verloren. Gelukkig is er ook nog veel overgebleven. Na 1949 is het keizerlijk paleis opengesteld voor publiek.

beijing_beihai_parkBeihai-park
Ten westen van de Kolenheuvel ligt het Beihai-park (Noordelijke Zee-park), een van de mooiste parken van Beijing. Vroeger was het onderdeel van de keizerlijke parken die zich langgerekt uit­strekken ten westen van de Verboden Stad. De legende gaat dat in
1260 de Mongoolse keizer Kublai Khan van de Yuan-dynastie hier zijn paleis van tenten liet bouwen.

De Brug van de Volmaakte Wijsheid en de Brug van de Eeuwige Vrede verbinden de oevers van het meer met het Jaspiseiland. Hier staat bovenop een heuvel de Witte Pagode (bái ta). Deze 36 m hoge pagode in Tibetaanse stijl werd in 1651 gebouwd ter ere van het bezoek van de 5de Dalai Lama aan Beijing.

Een beroemde bezienswaardigheid op de noordelijke oever is de Negen-Drakenmuur (jiuvlóngbì, 5 m hoog en 27 m breed), gebouwd tijdens de regering van keizer Qianlong van de Qing-dynastie. Op deze muur van geglazuurde tegels zijn in reliëf negen grote draken aangebracht. De draken moesten de boze geesten weghouden van de – inmiddels ver­dwenen – tempels.
Het park is ’s zomers bijzonder in trek bij de Chinezen om er te wandelen en op het meer te roeien. ’s Winters wordt er op het meer geschaatst.

Oude Sterrenwacht
Aan de Jianguomenwai, verstopt tussen ringwegen en moderne gebouwen, staat de voormalige sterrenwacht van Beijing. Dit observatorium werd gebouwd in
1442 en is daarmee een van de oudste ter wereld. In de tuin, de binnenhof en op het 14 meter hoge platform staan acht astronomische instrumenten tentoongesteld. Sommige instrumenten zijn replica’s uit de Qing-dynastie. De originelen staan in de Ziwei-sterrenwacht van Nanjing. In de Ziwei-hal is een tentoonstelling over de astronomie in de Chinese geschiedenis. Hier zijn onder andere kopieën van oude geschriften te zien waarin zonsverduisteringen en kometen worden beschreven, zoals de komeet van Halley.

beijing_liulichangLiulichang
Liulichang is een oude wijk net ten zuidwesten van Qianmenstraat. Letterlijk betekent Liulichang ‘glazuurfabriek’. Eeuwenlang werden hier de geglazuurde dakpannen voor het keizerlijk paleis gemaakt. In de Qing-dynastie ten tijde van keizer Qianlong werd de fabriek verplaatst. Hierna werd de wijk bewoond door studenten die zich in de hoofdstad voorbereidden op de paleisexamens. Wie deze examens met succes had afgelegd, was verzekerd van rijkdom, status en een hoge positie. In het kielzog van deze studenten vestigden zich hier boekwinkels en antiekhandelaars.

Nadat het examensysteem in 1905 werd afgeschaft, verdwenen de studenten uit de wijk. Maar boek- en antiekwinkels bleven. Oude klokken, kleine parfumflesjes, antieke meubels, spiegels, schilderijen en boeken worden nog steeds te koop aangeboden in de inmiddels in oude stijl gerestaureerde straat.

Bij de voetgangersbrug tussen het oostelijke en westelijke deel van Liulichang is een theehuis met een ruime keuze: chrysantenthee, drakenhaarthee, Acht-Schattenthee en lycheethee zijn slechts een paar voorbeelden. Ook losse thee en theepotjes zijn er te koop.

beijing_tempel_hemelTempel van de Hemel
De Tempel van de Hemel in het Tiantan-park, het grootste park van Beijing, is een van de mooiste voorbeelden van de
15de-eeuwse architectuur van de Ming-dynastie. Evenals het keizerlijk paleis werd de Tempel van de Hemel gebouwd tussen 1406 en 1420.

Het tempelcomplex heeft verschillende ingangen. De beste ingang om het tempelcomplex te betreden is de Zuidelijke Hemelpoort, aan de Yongdingmen Dongjie. U ziet dan achtereenvolgens in het zuiden het Ronde Altaar van de Hemel, in het midden het Keizerlijk Hemelgewelf met de Echomuur en de Echosteen en in het noorden de imposante Gebedshal voor Goede Oogsten.

Lamatempel
De
17de-eeuwse Lamatempel was oorspronkelijk de woonplaats van keizer Yongzheng, de derde keizer van de Qing-dynastie. In dit Paleis van Harmonie en Vrede werd hij als prins geboren. Nadat hij tot keizer was uitgeroepen, verhuisde hij in 1723 naar de Verboden Stad.

Het paleis stond tot 1744 leeg. Toen werd het in gebruik genomen als boeddhistisch Lamaklooster om de banden met de Mongoolse en Tibetaanse buurlanden te versterken. Deze hingen namelijk het boeddhistische geloof aan. Om de verbintenis tussen deze volkeren te benadrukken, werden alle inscripties in de tempel in vier talen opgeschreven: Mantsjoe, Han-Chinees, Tibetaans en Mongools. Er woonden ca. 1500 Tibetaanse, Mongoolse en Chinese Lama’s.

beijing_lama_tempelTijdens de Culturele Revolutie (19661969), toen Mao Zedongs Rode Gardes alles vernielden wat historisch en dus verwerpelijk was, ontsnapte de tempel ternauwernood aan vernietiging door ingrijpen van de toenmalige premier Zhou Enlai. Tegenwoordig wonen er weer 15 Mongoolse en Tibetaanse Lama’s die dagelijks diensten houden. Het enorme complex heeft grote en kleine houten hallen en gebouwen, met bijna 1000 kamers. In de hoofdhal, de Hal van Eeuwige Harmonie, staat een standbeeld van Tsong Khapa, de stichter van de geelkap-sekte ofwel het Tibetaanse boeddhisme.

De hal na de hoofdhal, het Paviljoen van het Tienduizendvoudige Geluk, is het interessantst. Hierin bevindt zich een enorm houten beeld van de Maitreya Boeddha (26 m hoog, waarvan 8 m ondergronds), gemaakt uit één boom van sandelhout die in de 18de eeuw vanuit Tibet naar ­Beijing werd getransporteerd. Het beeld was een gift van de zevende Dalai Lama aan keizer Qianlong. De makers deden er drie jaar over het beeld te maken, van 1748 tot 1750.

De kleinere gebouwen, waar oorspronkelijk de Lama’s studeerden, bevatten nu gedeeltelijk tentoonstellingen van Tibetaans brons en thangka’s. Sommige gebouwen zijn in gebruik als souvenirwinkeltjes.

beijing_confuciusConfuciustempel
De Confuciustempel ligt in een straatje schuin tegenover de ingang van de Lamatempel. Deze Confuciustempel is de op een na grootste in China. Alleen in Qufu (Shandong), de geboorteplaats van Confucius, bevindt zich een grotere.

De tempel werd in 1302 gebouwd tijdens de Yuan-dynastie en door de keizers van de Yuan-, Ming- en Qing-dynastieën gebruikt om Confucius te eren. Links en rechts direct na de ingang staat een groot aantal stenen tabletten. Hierin zijn de namen gekerfd van kandidaten die succesvol de paleisexamens hadden voltooid. De tabletten zijn voornamelijk uit de Ming- en Qing-dynastie. Slechts drie tabletten zijn uit de Yuan-dynastie.

Bij de Poort van Belangrijke Successen staan tien lage marmeren blokken in de vorm van trommels. Deze werden gemaakt tijdens de heerschappij van keizer Qianlong van de Qing-dynastie. Aan de bovenzijde van de trommels zijn gedichten gekerfd over jachtexpedities. Deze gedichten worden toegeschreven aan de keizers van de Zhou-dynastie in de 8ste eeuw v.Chr.

In de centrale hal, de Hal van Belangrijke Successen, zijn voorwerpen te zien die gebruikt werden bij het vereren van Confucius. Rechts ervan, in de zijhallen, is een tentoonstelling ingericht over de geschiedenis van Beijing, van de prehistorie tot de Qing-dynastie. Hier zijn klokken, wierookvaten, grafbeeldjes en foto’s van opgravingen te zien. De tentoonstelling heeft sporadische Engelse uitleg.

De tempel is lange tijd verwaarloosd. De felgroene en blauwe patronen die overal in Beijing bij belangrijke keizerlijke tempels en paleizen terugkeren, zijn hier nog maar vaag zichtbaar en de verf is overal afgebladderd. Gras groeit hoog op de daken van de paviljoens. 

In het straatje van de Lamatempel naar de Confuciustempel bieden verkopers mooie rolschilderingen aan. Verder zijn in dit straatje winkeltjes te vinden met boeddhistische voorwerpen als wierook en boeddhabeeldjes. In de Confuciustempel zijn fraaie blokdrukken te koop. Ze worden daar ter plaatse gemaakt. Schuin tegenover de ingang van de Confuciustempel ligt een sfeervol Confucianistisch theehuis (te herkennen aan de langwerpige gele lampionnen die buiten voor de gevel hangen).

Klokkentoren en Trommeltoren
Aan een groot plein liggen recht tegenover elkaar de Trommeltoren (gebouwd in
1273, gerestaureerd in 1420) en de Klokkentoren. In het verleden was de Trommeltoren het centrale punt in Peking. Met behulp van de trommels werden de uren van de dag geslagen. Vanaf de Trommeltoren heeft u bij helder weer een mooi uitzicht over de stad. De Klokkentoren werd in dezelfde periode gebouwd als de Trommeltoren, maar werd tijdens een brand geheel in de as gelegd. Het huidige gebouw dateert uit de 18de eeuw. De twee torens liggen midden in een levendige buurt, met sfeervolle hutongs, winkeltjes en restaurantjes.

Yuanmingyuan-park
Het Yuanmingyuan-park werd in de 12de eeuw aangelegd. Keizer Kangxi van de Qing-dynastie gaf het park als zomerpaleis cadeau aan zijn zoon, keizer Yong­zheng die regeerde van 1723 tot 1736.

In de aangename koelte van het park ontsnapte de keizerlijke familie aan de vochtige hitte van de stad. Yongzheng en diens zoon Qianlong breidden het park verder uit. Zij lieten er een paleis in Europese stijl bouwen. Hierbij maakten zij gebruik van de kennis van de westerse jezuïeten, die om die reden aan het hof een niet onbelangrijke plaats innamen.

Tijdens de Tweede Opiumoorlog in 1860 werd het gehele complex door Engelse en Franse troepen geplunderd en in brand gestoken. De talrijke kostbaarheden die zich in het park bevonden, werden meegenomen. De keizerlijke familie keerde er nooit meer terug.

Het park bestaat uit drie gedeelten: in het westen ligt de Tuin van Perfecte Helderheid; in het zuidoosten de Prachtige Lentetuin; in het oosten de Eeuwige Lentetuin. Hier zijn de ruïnes van het Europese paleis te bezichtigen: een stenen labyrint en de imposante resten van een barokke fontein.

Het park heeft een aantal grote meren die in de zomer bedekt zijn met lotussen die prachtige roze bloemen hebben.

beijing_zomerpaleisZomerpaleis
Het Zomerpaleis, ruim
12 km ten noordwesten van het centrum van Beijing, ligt in een park van 280 ha. Het herbergt hallen, tempels, pagoden en paviljoens. Aan de noordkant wordt het park gemarkeerd door de Heuvel van Lang Leven en aan de zuidkant door het Kunmingmeer. Bij helder weer zijn in de verte de heuveltoppen van de Geurende Bergen zichtbaar.

Net als het Yuanmingyuan (het Oude Zomerpaleis) werd dit park in de 12de eeuw aangelegd als een van de keizerlijke parken. Tijdens de heerschappij van de Qing-keizer Qianlong (17361796) werd het verder uitgebreid. Nadat het Yuanmingyuan in 1860 met de grond gelijk was gemaakt, werd deze locatie in 1888 door keizerin-weduwe Cixi uitgekozen voor een nieuw zomerpaleis. Ook dit park had geleden onder Franse en Engelse troepen, maar was niet zo ernstig beschadigd als het Yuanmingyuan.

Keizerin Cixi stopte veel geld in de verfijning van het park. Zij gebruikte voor de bouw van het paleis fondsen die hadden moeten worden besteed aan de vernieuwing van de Chinese marinevloot. Zo ligt aan de oever van het Kunmingmeer een door de keizerin gebouwde marmeren praalboot, gemaakt naar het model van een Mississippi-raderboot. Deze boot is als herinnering aan de beruchte keizerin blijven liggen, er tevens op wijzend dat de verouderde Chinese vloot in 1895 door Japanse eskaders werd vernietigd.

Tijdens de Bokseropstand in 1900 werd het paleis wederom beschadigd, maar in 1903 werd het gerestaureerd.

Enkele bezienswaardigheden in het park zijn: Hal van Welwillendheid en Lang Leven, Tuin van Deugdzame Harmonie, Hal van Geluk en Lang Leven en Hal van Jade Golven. In de gebouwen, vroeger gebruikt door leden van de keizerlijke familie, bevinden zich nog de oorspronkelijke meubelen en talrijke kostbare kunstvoorwerpen.

Het centrale punt van het Zomerpaleis is de Heuvel van Lang Leven. Van bovenaf is er uitzicht over het Kunmingmeer, de Brug met Zeventien Bogen en de Jadegordelbrug. Vlak bij de marmeren boot is een steiger, vanwaar boten een tochtje naar de overzijde van het meer maken. Ook vanaf het water is het uitzicht grandioos, met name op de Heuvel van Lang Leven. U kunt er waterfietsen en roeiboten huren.

Het Kunmingmeer beslaat bijna driekwart van het totale paleisgebied. In de 18de eeuw liet keizer Qianlong het park veranderen om het te doen lijken op het Westmeer in Hangzhou. Langs de noordelijke oever van het meer loopt een 728 m lange open galerij (onderbroken door enkele achthoekige paviljoens), waarvan de houten dakbalken beschilderd zijn met allerlei landschappen en voorstellingen uit Chinese legenden. Ook deze prachtige galerij werd in opdracht van keizerin Cixi gemaakt. In het Kunmingmeer ligt het Zuidzee-eiland dat met de oever verbonden is door de Brug met Zeventien Bogen. Op het eiland ligt de Tempel van de Drakenkoning, waar de keizerlijke familie om regen bad.

Bij de noordingang ligt aan een kanaal de Suzhoustraat. Deze winkelstraat is nagebouwd in de stijl van de beroemde en veelbezongen kanalenstad in de provincie Jiangsu. Het inmiddels weer gerestaureerde straatje werd in 1860 door Franse en Engelse troepen verwoest. In de diverse winkeltjes zijn nu voornamelijk souvenirs, frisdrank en snoep te koop.

beijing_grote_muurGrote Muur bij de Badalingpas
Op
75 km ten noordwesten van Beijing, bij de Badalingpas, is de Grote Muur over een afstand van 5oo m geheel gerestaureerd en sinds 1957 opengesteld voor publiek. Dit gedeelte dateert van de Ming-dynastie. De gemiddelde hoogte van de Grote Muur is hier 6,6 m, de breedte 6,5 m beneden en 5,5 m bovenaan.

Bij de aankomst zijn de rijen souvenirstalletjes niet te vermijden. Hier zijn onder andere certificaten te koop als bewijs dat de Grote Muur daadwerkelijk beklommen is of T-shirts met de opdruk ­‘I climbed the Great Wall’.

Om de Muur te bereiken moet eerst de heuvel een stuk beklommen worden. Dit kan ook per kabelbaan. Eenmaal op de Grote Muur zijn er twee mogelijkheden: links het steile gedeelte van de muur of rechts het langere en minder steile gedeelte. Hoewel er op de steile stukken van de Grote Muur ijzeren leuningen zijn aangebracht, wordt toch aangeraden stevig schoeisel te dragen. Ook tegen de soms harde wind en sterke zon dient u zich goed te beschermen.

Grote Muur bij Mutianyu
Op
90 km ten noordoosten van Beijing is sinds mei 1988 bij Mutianyu op ca. 1130 m hoogte eveneens een stuk van de Grote Muur gerestaureerd. Men kan te voet of per kabelbaantje naar boven gaan. Het uitzicht en de Grote Muur zelf zijn hier nog mooier dan bij de Badalingpas. Bovendien zijn er gewoonlijk minder mensen.

Grote Muur bij Gubeikou
Op
130 km ten noordoosten van Beijing, op de weg naar Chengde, is recentelijk een stuk Grote Muur van 21 km, gebouwd in 1368 en uitgebreid in 1567, gerenoveerd. Dit stuk heeft onder andere dubbele muren

beijing_ming_tombesMing-graven
Een bezoek aan de Grote Muur bij de Badalingpas wordt gewoonlijk gecombineerd met een bezoek aan de Ming-graven.

Het dal met de graven van 13 van de 16 Ming-keizers ligt ca. 48 km ten noorden van Beijing. Het gebied beslaat 3,5 bij 4 km en wordt aan drie zijden begrensd door bergen.

Volgens een oude traditie kozen de Ming-keizers plaats en ontwerp van hun graftomben tijdens hun leven. Het kiezen van de plaats was gebaseerd op de fengshui, de geomantiek (waarzegkunst die van verschijnselen op aarde uitgaat) ofwel de ‘leer van wind en water’, hetgeen de verzekering gaf dat slechts welwillende geesten dit gebied bewoonden.

Keizer Yongle koos deze plek in 1407 uit en na hem lieten nog twaalf keizers van de Ming-dynastie zich hier begraven. Van de dertien graftomben zijn er tot op heden slechts drie opengesteld: van Yongle (14031424), genaamd Chang Ling, van Wanli (15621620), genaamd Ding Ling, en van Zhuzai of Muzong, de 12de keizer van de Ming-dynastie, genaamd Zhao Ling. Ling betekent graftombe.