Macau

Het woord Macao is afkomstig van A-Ma-Ngo (Godin der Zeevaarders). Het kleine, 4 km lange schiereiland ligt aan de westkant van de Parelrivier en is verbonden met het Chinese vasteland. Vóór Macao liggen de eilandjes Taipa en Coloane. Taipa is met Macao verbonden door een 3 km lange brug.

Het eiland wordt door de inwoners van Hongkong voornamelijk bezocht om in een van de casino’s te spelen. De munteenheid is de pataca, verdeeld in 100 avos. De pataca (plaatselijk vaak afgekort tot $) heeft ongeveer dezelfde waarde als de Hongkong-dollar die overigens ook in Macao kan worden gebruikt.

Bezienswaardigheden
In de stad Macao (50.000 inwoners) heerst soms een bijna tropische atmosfeer, mede door de palmbomen. Een van de beroemdste straten van het verre oosten was ooit de Rua da Praia Grande, die zich uitstrekt vanaf het luxueuze, cilindervormige Hotel Lisboa tot aan het vooruitspringende gedeelte aan de andere zijde. Langs deze boulevard staan koloniale, pittoreske gebouwen, elk met een eigen geschiedenis, zoals het roze Palacio de Governo (regeringsgebouw). Ook staat hier een monument voor de Portugese ontdekkingsreiziger Jorge Alvarez. Het vermaarde uitzicht over de Praia Grande is echter niet meer als voorheen, nu overal langs de boulevard land wordt gewonnen.

Largo de Senado is een plein met Portugese huizen, bankjes en een fontein. Aan dit plein, waarop gekleurde mozaïek ligt, vindt u het 15de-eeuwse Santa Casa da Misericordia, het toeristenbureau en een oud postkantoor. Tegenover dit plein ligt het Leal Senado, het oude senaatsgebouw uit 1875. Vanuit de hal van dit gebouw leidt een trap naar een kleine tuin. De muren langs de trap zijn ingelegd met typisch Portugese, blauwwitte tegeltjes (azulejos).

Waar nu de kerk São Domingo staat, stonden oorspronkelijk een kapel en een klooster, gebouwd door de dominicanen in 1590. De São Domingo stamt uit de vroege 17de eeuw. Deze kerk was tweemaal het decor van een gewelddadige gebeurtenis: in 1644 – Portugal was net onafhankelijk van Spanje – haalde een Portugese soldaat de woede van het publiek op zijn hals door zich tegen deze onafhankelijkheid uit te spreken. Hij vluchtte de kerk in, waar op dat moment een mis werd gehouden. De woedende menigte achtervolgde hem echter en hij werd op het altaar doodgeslagen.

In 1707 was het de Ritencontroverse die aanleiding gaf tot geweld in deze kerk. De paus had opdracht gegeven voorouderverering onder Chinese christenen niet langer te tolereren. De jezuïeten hadden de voorouderverering juist steeds toegestaan. De dominicaanse bisschop van Macao, João de Casal, schaarde zich aan de zijde van de jezuïeten en weigerde de autoriteit van de paus nog langer te erkennen. De paus wilde daarop hem en de andere dominicaanse monniken van deze kerk in de ban doen. De monniken sloten zich echter op in de kerk en boden gedurende drie dagen hevig verzet tegen de soldaten die hen uit de kerk moesten zien te krijgen. Na drie dagen gaven de monniken zich over.

In 1834 werd de kerk nog een periode door de overheid in gebruik genomen. Er werden barakken, een stal en een kantoor in geplaatst. Tijdens de renovatie (1996–1997) werden heiligenbeelden, altaarkleden en gewaden gevonden in oude kasten. Deze zijn nu tentoongesteld in een museum in de gerenoveerde klokkentoren van de kerk.

De ruïnes van de São Paulo-kerk (ruínas de são Paulo) zijn de overblijfselen van wat ooit de grootste kerk van Macao was. De kerk werd gebouwd in 1602 en lag naast het jezuïetencollege van São Paulo. Dit was het eerste westerse college in het Verre Oosten, waar beroemde jezuïeten als Matteo Ricci en Adam Schall hadden gestudeerd voordat zij naar het Hemelse Koninkrijk vertrokken. In 1835 werden de basiliek en het college door een tyfoon, gevolgd door een grote brand, grotendeels verwoest. Het enige dat gespaard bleef was de gigantische trap die naar de basiliek leidde en de prachtige, rijk gebeeldhouwde gevel in barokstijl. Deze was in 1620–1627 gebouwd door Japanse christelijke bannelingen en bevat zowel westerse als oosterse symbolen. Zo zijn beelden van Maria en andere heiligen te zien, maar ook een Chinese draak, een Japanse chrysant en inscripties in het Chinees. Achter deze façade zijn archeologische resten onder glas te zien en ligt het kleine Museum of Sacred Art.

Even ten oosten van de kerk ligt het Fort Monte (fortalezo do monte), tegen een heuvel. Dit historische fort werd in 1626 door de jezuïeten voltooid ter bescherming van de stad, onder andere tegen invallen van de Hollanders. Er waren barakken, waterreservoirs en opslagruimtes, zodat het fort bestand was tegen een belegering van twee jaar. Fort, basiliek en jezuïetencollege vormden een complex dat aan de jezuïeten toebehoorde. Nadat het de jezuïeten in 1762 verboden werd nog langer van het fort gebruik te maken, verviel het. Tijdens de tyfoon en daaropvolgende brand van 1835 werden de gebouwen van het fort grotendeels verwoest.

Boven aan de heuvel waarop het fort is gebouwd, staat tegenwoordig het Museum van Macao, gewijd aan de geschiedenis van Macao. In de kelder van het museum wordt tevens de geschiedenis van het fort belicht.

De Tai Soi Miu-tempel, de Tempel van de Slapende Boeddha, is bijna 200 jaar oud. Naast elkaar staan drie tempelhallen die met elkaar verbonden zijn door trappetjes en gangen. In de hallen hangen grote spiralen van wierook aan het plafond. In de eerste hal is een altaar voor de taoïstische god van gerechtigheid, Pau Kung. In de tweede hal staan godinnen voor de vruchtbaarheid en opvoeding. Bij het altaar staat een beeld van Guanyin, of Kun Iam zoals zij op Macao wordt genoemd. In de derde hal staan zogeheten ‘jaar’-goden met rode linten boven hun hoofd. In de tempel is ook nog een altaar van de Slapende Boeddha.

De Protestantse Kapel werd speciaal gebouwd voor de protestantse minderheid van Macao. Het gebouw wordt ook wel Morrison Kapel genoemd, ter ere van de missionaris Robert Morrison die de bijbel in het Chinees vertaalde. Hij ligt hier ook begraven. Aan beide zijden van het altaar wordt iemand herdacht: James B. Endicott, een Amerikaanse handelaar die is begraven in Hongkong en Henry Davies Margesson die op 23-jarige leeftijd verdronk voor de kust van Yokohama. Op het kleine, vredige kerkhof liggen ook Nederlanders begraven, zo getuigen Nederlandstalige opschriften op de grafstenen.

Het park Jardim Luís de Camões was in de 18de eeuw onderdeel van het huis van de voorzitter van de Britse Oost-Indische Compagnie. In 1785 werd door de Franse sterrenkundige La Perouse op de heuvel een klein observatorium gebouwd. In 1835 werden huis en omliggend gebied verkocht aan een Portugees die rond de buste van de Portugese dichter Camões een grot liet bouwen die in een alcove in de rots werd neergezet. In de sokkel werden twee coupletten gekerfd van Os Lusíadas, een van de bekendste gedichten van Camões (B p. 410).

De Rua do Visconde Paco de Arcos en de straatjes erachter worden gezamenlijk de Inner Harbour (porto interior) genoemd. Hier ziet u ook het drijvend casino (casino flutante), dat is gebouwd in de vorm van een Chinese tempel. Dit casino is 24 uur per dag geopend.

Jardim Lou Lim Leoc
Deze tuin aan de Estrada de Adolfo Loureiro, in het noorden van de stad, werd in de 19de eeuw gebouwd door een rijke Chinese handelaar. Deze man stond bekend onder de naam Lou Kau, en zo wordt deze tuin ook in de volksmond genoemd. Lou Kau baseerde de inrichting van zijn tuin op die van de beroemde tuinen van Suzhou, compleet met kleine paadjes die langs bamboebossen kronkelen en een grote vijver met vissen waarover een zigzagbrug is aangelegd (B p. 328-329). De brug leidt naar een opeens heel on-Chinees paviljoen, gebouwd in Victoriaanse stijl. Uit de vijver rijst een rots op die zou lijken op Guan­yin, de boeddhistische Godin van Verzoening. In 1906 werd de tuin geërfd door Lou Lim, de zoon van Lou Kau. In 1938 moest de familie de tuin verkopen als gevolg van geldzorgen. In 1974 werd de tuin na een grondige restauratie geopend voor het publiek.

Sun Yat-sen Memorial Home (Residencia do dr. Sun Yat-sen)
Dit huis in moorse stijl werd gebouwd ter nagedachtenis van dr. Sun Yat-sen, stichter van de Chinese Republiek. Het werd gebouwd met het vernietigde huis op Macao waarin hij woonde en werkte als arts (voor 1911), als voorbeeld. Binnen bevinden zich documenten en foto’s over het leven van dr. Sun Yat-sen.

Fort Guia (fortaleze do Guia)
Fort Guia werd gebouwd in 1637–1638 op het hoogste punt van de Guia-heuvel, tevens het hoogste punt van Macao. Doel was de grens met China te verdedigen, maar door de hoge ligging bleek het ook van onschatbare waarde als uitkijkpost. Er waren barakken, een waterreservoir en opslagplaatsen voor voedsel en wapens. In 1865 werd de kleine, witte vuurtoren gebouwd, de oudste aan de Chinese kust. Bij het betreden van de vuurtoren zijn metalen tyfoonsignalen te zien. Deze werden in de klokkentoren van het ernaastgelegen kerkje Onze Vrouwe van Guia gehangen, zodat iedereen kon zien wat de voorspelde windkracht was. Dit kerkje dateert uit de 17de eeuw en was onderdeel van het fort. Volgens een legende zou tijdens de Hollandse invasie van 1622 het beeld van Maria de kapel hebben verlaten om met haar mantel de kerk tegen kogels te beschermen. De huidige kerk is van 1637. In 1998 werd het geheel gerestaureerd.

Aan de voet van de Guia-heuvel ligt Flora Garden, een van de grootste tuinen van Macao. Vroeger hoorde de tuin bij een aristocratische Portugese woning die in 1920 afbrandde na een explosie in een vuurwerkfabriek. In het park staan grote kooien met exotische vogels en kooien met aapjes en guineavarkentjes. De hoofdingang van het park is aan de Avenida de Sidónio Pais. Aan deze straat ligt ook de Victory Garden waar met een monument wordt herdacht dat in 1622 de Hollanders werden verslagen.

Casino do Lisboa
Dit grootste casino van Macao bevindt zich op twee verdiepingen van Hotel Lisboa, Macao’s grootste hotel (600 kamers).

Portas do Cerco
Deze grenspoort, het meest noordelijke punt van Macao, markeert de grensovergang van Macao naar de Chinese Volksrepubliek. De poort, in 1870 door de Portugezen gebouwd, verving een 17de-eeuws door de Chinezen gebouwd exemplaar. Destijds hebben vluchtelingen vaak getracht vanuit China Macao te bereiken door de Parelrivier over te zwemmen.

De eilandjes Taipa en Coloane
In de 18de en 19de eeuw was Taipa niet meer dan twee heuvelige eilandjes en een haven waar schepen konden aanmeren en waar handel werd gedreven. In 1969 werd het eiland via een brug verbonden met Macao. In 1995 werd op Taipa de internationale luchthaven van Macao geopend.

Coloane, met zijn ruige kliffen en beboste heuvels, was eeuwenlang de basis van waaruit piraten handelsschepen met hun waardevolle lading overvielen. Het eiland werd verder alleen bezocht door stropers. Nog steeds zijn er weinig mensen die op dit eiland wonen en werken, maar velen trekken erheen om te recreëren. Op het eiland zijn verschillende wandelpaden uitgezet, in lengte variërend van 30 min. tot 3 uur. In het zuiden van het eiland liggen een paar stranden, maar het water is nogal vervuild door de nabijgelegen Parelrivier. Coloane is met een brug verbonden met Taipa.