Provincies

China is een buitengewoon uitgestrekt land. Het heeft een oppervlakte die overeenkomt met de oppervlakte van Europa en de Russische Federatie tezamen. Wie dit land goed wil leren kennen, zal al snel bijzonder grote afstanden afleggen.

Een land met dergelijke afmetingen kent vanzelfsprekend een grote diversiteit, niet alleen in landschap en klimaat, maar ook in levenswijze van de inwoners. Elke regio, elke stad en soms zelfs elk dorp, heeft eigen gebruiken en gewoonten, een eigen taal en keuken. Verder is er een hemelsbreed verschil tussen leven op het platteland en in de grote stad. Terwijl men zich in Beijing, Shanghai en Hongkong kleedt naar de laatste mode en kinderen verslaafd zijn aan computerspelletjes, leven de plattelanders nog op de eenvoudige manier die al generaties lang in zwang is: zonder haast, zonder luxe.

De uitgestrektheid van het land komt misschien het meest tot uitdrukking in de grote klimaatsverschillen. Als de mensen in het zuiden zich in maart koesteren in de eerste lentezon, moeten ze zich in het uiterste noorden nog dik ingepakt met paard en wagen vervoeren over de dichtgevroren rivieren. In de zomer worden in oasestadjes zoals Turfan, langs de Zijderoute, temperaturen van 50 °C bereikt. In de hooglanden van Tibet en Gansu is het dan zelfs nog heel fris op het warmste moment van de dag. Terwijl de vissersboten met bolle zeilen voortglijden op het Dongting-meer aan de middenloop van de Yangzi, wordt Bei­jing geteisterd door stofstormen die komen aanbulderen vanuit de steppen van Binnen-Mongolië.

Voordat een reiziger eraan toekomt de verschillende gezichten van China te onderscheiden, zijn er talrijke andere attractieve facetten te ontdekken. De meeste reizigers maken kennis met China in de miljoenenstad Beijing, dus met indringende geuren, drommen mensen, chaotisch verkeer, onleesbare uithangborden en onverstaanbare gesprekken. De Chinese taal klinkt soms zo doordringend dat menigeen zich afvraagt of de Chinezen gewoon praten of ruziën.